16
Ιούν

Κόλιανδρο

  • ΠεριγραφήΤο κόλιανδρο κατάγεται μάλλον από τις χώρες της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής. Καλλιεργείται σήμερα στους κήπους, αλλά φυτρώνει και ημιαυτοφυές ή και αυτοφυές στη Βόρεια και Νότια Αμερική και στην Ασία. Πρόκειται για πολύχρονη πόα, που αναδίδει μια δυσάρεστη μυρωδιά κοριού. Το στέλεχος φτάνει σε ύψος 10-30 εκ., τα φύλλα είναι σύνθετα φτεροειδή και τα άνθη είναι λευκά ή ρόδινα, σε σκιάδιο.Η εποχή της άνθισης είναι Ιούνιος – Αύγουστος και χρησιμοποιούμενα μέρη οι ώριμοι καρποί.

     

     

    Ιστορία : Tο κορίαντρο καλλιεργούνταν από το 1.000 π.Χ. Καρποί του βρέθηκαν μέσα στους τάφους της αρχαίας Αιγύπτου, ενώ μνημονεύεται σε αιγυπτιακούς παπύρους. Το αναφέρουν επίσης όλα τα ιατρικά συγγράμματα του Μεσαίωνα.

     

     

    Συστατικά : Oι καρποί περιέχουν ένα αιθέριο έλαιο, το λιναζόλ, που αποτελείται από μια λιναζόλη, την κοριανδρόλη, σε ποσότητα 60-70%, καθώς και γερανιόλη, βορνεόλη και τερπένια. Το φυτό περιέχει ανόργανες ουσίες , άμυλο και λιπίδια.

     

     

    Θεραπευτικές ιδιότητες : Το κορίαντρο έχει παραπλήσιες ιδιότητες με το κύμινο. Ειδικότερα, οι καρποί του είναι χωνευτικοί, σπασμολυτικοί και αντιφυσητικοί (αποβάλλουν τα αέρια από την κοιλιά), ενώ παλιά τους απέδιδαν και αφροδισιακές ιδιότητες. Το κορίαντρο έχει επίσης χρησιμοποιηθεί στις παθήσεις των εντέρων, καθώς και κατά της υστερίας και της κεφαλαλγίας.

     

     

    Εφαρμογές : Οι καρποί χρησιμοποιούνται σε εξωτερική χρήση εναντίον των ρευματισμών και των πόνων των αρθρώσεων. Οι σπόροι του κορίαντρου είναι χωνευτικοί. Σε αφέψημα μπορεί να λαμβάνεται χωρίς κίνδυνο, μια ιδιότητα που την έχουν, άλλωστε, όλα τα αρωματικά φυτά της οικογένειας των Σκιαδοφόρων. Γενικά, τα παρασκευάσματα του κορίαντρου συνδυάζονται με άλλα αρωματικά φυτά της ίδιας οικογένειας. Επιπλέον, το κορίαντρο, εκτός από τη χρήση του στη μαγειρική, για την άρτυση των φαγητών, χρησιμοποιείται και ως τονωτικό της πέψης. Ο χυμός του σε μεγάλη δόση προκαλεί μέθη.

    Στη φαρμακευτική χρησιμοποιείται ως βελτιωτικό της γεύσης, ενώ συμπεριλαμβάνεται στην παρασκευή του περίφημου Eau des Carmes mélisée, καθώς και σε άλλα παρασκευάσματα. Το έγχυμα των ξερών σπόρων, σε ποσότητα 10-30 γρ. σε 1 λίτρο νερού, προκαλεί την έκκριση των γαστρικών υγρών και γίνεται ευστόμαχο, καθαριστικό των αερίων και εφιδρωτικό.